با کشف آثار برخوردی سیارکی در ژرفای اقیانوس هند که عمرش به 65 میلیون سال پیش میرسد، بهنظر میرسد دایناسورها بر اثر برخورد دو سیارک غولپیکر به فاصله سیصدهزار سال و همزمان با اوج فورانهای آتشفشانی زمین منقرض شدهاند.
متن زیر خلاصه مقاله پروفسور« سر مارتین ریس » یکی از پیشگامان کیهان شناسی در جهان است. وی استاد تحقیقات انجمن سلطنتی در دانشگاه کمبریج و دارای عنوان اخترشناس سلطنتی است. در عین حال وی عضو انجمن سلطنتی، آکادمی ملی علوم ایالات متحده و آکادمی علوم روسیه است. وی ضمن مشارکت با چندین همکار بین المللی ایده های بسیار مهمی در مورد سیاهچاله ها، تشکیل کهکشان ها و اخترفیزیک انرژی بالا داشته است
منجمان از کشف 32 سیاره تازه ورای منظومه شمسی خبر داده اند. محققان می گویند این سیارات به اصطلاح "خارجی" ابعاد بسیار متنوعی دارند. جرم بعضی از آنها 5 برابر زمین است و جرم بعضی نیز به پنج تا ده برابر مشتری می رسد.
هشدار: سيارك اينوكولاتوس تا سه روز ديگر به زمين برخورد ميكند
هشدار: سيارك اينوكولاتوس تا سه روز ديگر به زمين برخورد ميكند
مانور مشترک ناسا و نیروی هوایی آمریکا که پارسال با عنوان «هشدار: سیارک اینوکولاتوس با زمین برخورد میکند » برگزار شد، نشان داد هیچ آمادگیای برای مقابله با شرایط بحرانی برخورد قریبالوقوع سیارکها با زمین وجود ندارد.
از وقتی کشف سیارات فراخورشیدی آغاز شد، انسان توانست به چشماندازهای وسیعتری در عالم نظر بیندازد. این جستجو هدفش یافتن دنیاهای دیگر بود؛ سیاراتی که دور خورشیدهایی غیر از خورشید زمین میچرخند و ممکن است در برخی از آنها حیات شکل گرفته شده باشد.
گروهی از ستاره شناسان انگلیسی برای اولین بار موفق شدند با دقت بسیار بالایی مرزهای کهکشان آندرومدا را تعیین کنند و نشان دهند که آندرومدا یک کهکشان همنوع خوار است.
به گزارش خبرگزاری مهر، آندرومدا کهکشان همسایه کهکشان راه شیری است که در فاصله 5/2 میلیون سال نوری از راه شیری قرار دارد.
منجمان بر این باورند که صدها میلیارد کهکشان در جهان وجود دارد اما تعداد دقیق آن ها مشخص نیست. اما منجمان باید بدانند عملا چند کهکشان رصد و کشف شده است ، مگر نه ؟!
بزرگترین خورشید گرفتگی قرن بیست و یکم امروز مناطقی از هند و چین را در بر گرفت. این خورشید گرفتگی حداکثر شش دقیقه و 39 ثانیه طول کشید و حدود دو میلیارد نفر شاهد رویداد بی سابقه در تاریخ بشریت بی سابقه بودند.
دانشمندان یک روش غیرمعمول برای غلبه بر گرمای کره زمین یافته اند و اونهم اینه که کره زمین رو به یک منطقه خنکتر حرکت بدن! این ایده عجیب زائیده ذهن مهندسان ناسا و یکسری از اخترشناسان آمریکایی هست که معتقدن این روش در حدود ۶ بیلیون سال به عمر سیاره ما اضافه می کنه، به عبارت دیگر عمر مفید زمین ۲ برابر خواهد شد! اونها برای این کار طرحهایی هم ارائه دادن. جالبه بدونید که برای اینکار نیازی به نیروی عظیم برای حرکت دادن کره زمین نیست. فقط کافیه یک ستاره دنباله دار رو به سمت زمین هدایت کنن.
دکتر Laughlin که در مرکز تحقیقات ناسا در کالیفرنیا کار می کنه گفته که برای اینکار فقط لازمه یک ستاره دنباله دار و یا شهاب آسمانی رو به سمت زمین هدایت کنیم به طوریکه با سرعت از کنار و نزدیک زمین رد بشه و به این طریق میتونه مقداری از نیروی گرانشی خودش رو به زمین منتقل کنه. در نتیجه اینکار سرعت مداری زمین افزایش پیدا میکنه و به یک مدار بالاتر میره که از خورشید دورتر هست و به این ترتیب به یک منطقه خنکتر هدایت میشیم.
همچنین این مهندسان گفتن که بعد از اینکار، باید این ستاره دنباله دار رو به سمت زحل و یا مشتری هدایت کرد تا روند رو به عقب اتفاق بیفته و انرژیش رو از یکی از این ۲ سیاره غول آسا بگیره. بعدها مدارش اونو دوباره به سمت زمین برگردونه و این روند تکرار میشه! این گروه گفتن که هدفشون در نجات کره زمین کاملا جدیه و تنها چیزی که احتیاج دارن پرتاب یک موشک شیمیایی به یک شهاب آسمانی یا ستاره دنباله دار هست که در زمان مقرر آتش بگیره که چنین دانشی همین الان هم وجود داره!
این طرح جنبه های نگران کننده زیادی داره. مهندسین هوافضا باید تو هدایت اون شهاب آسمانی و یا ستاره دنباله دار به سمت زمین نهایت دقت رو مبذول بدارن چون کوچکترین اشتباهی در این زمینه، کره زمین رو در مدار آتش قرار خواهد داد و عواقب ویرانگری رو در پی خواهد داشت که کباب شدن محیط زیست زمین کمترین آنها خواهد بود
علی رضا
پنجشنبه 1388/05/22
بشقاب پرنده
بشقاب پرنده
پیشنهاد میکنم این مقاله پر بار رو حتما بخونید این یکی از بهترین مقاله های
یکی از نخستین حلهای معادله میدان انیشتین را فیزیکدان منجمی به نام کارل شوارتس شیلد به دست آورد . شوارتس شیلد متریک اطراف یک کره ، مثلا اطراف یک ستاره را بدست آورد . این متریک که امروزه متریک شوارتس شیلد نام دارد ، خاصیت بسیار عجیبی دارد ، اگر شعاع ستاره از حدی کوچکتر شود ، دیگر حتی نور هم نمیتواند از آن بگریزد...
ستاره قطبی از معروفترین ستارگانی است که از سالها بیش راهنمای دریانوردان هوانوردان ومسافران بوده است و چه بسا مسافرانی که در دشت و جنگل راه خود را گم کرده بودند، با استفاده از این ستاره که نشان دهنده شمال است توانستند به سلامت به خانههایشان برگردند. جدی یکی از ستارگان صورت فلکی دب اصغر است که در تمام سال در افق رویت است، جدی در انتهای صورت فلکی قرار گرفته است و تشخیص آن بسیار ساده است. جدی معروفترین و پر نورترین ستاره این صورت فلکی است و با نامهای ستاره قطبی و α (آلفا) معروف است.
آيا زندگي در مريخ در اثر يك برخورد سنگين ناگهان ناپديد شد؟
آيا زندگي در مريخ در اثر يك برخورد سنگين ناگهان ناپديد شد؟
تا کنون انسان ها با هدف کلیدی؛ یعنی جستجوی حیات گذشته یا حال در مریخ، مأموریت های متعددی را به سیاره سرخ به انجام رسانده است. اما چه می شود اگر یک برخورد سنگین در اوایل عمر مریخ، هرگونه امکان برای رشد حیات را در آینده را از بین برده باشد؟
رفته رفته با غروب مثلث تابستانی در غرب، چهار گوش مربوط به اسب بالدار به صحنه می آید. این چهار گوش در ساعت 10 شب نیمه دوم مهرماه در آسمان به بالای سر و در 8 شب در نیمه دوم آبان ماه یا 6 شب آذر ماه به فراز سر می رسد.
ستارگان بخاطر انتشار نور قابل رؤیت هستند. ولی در فضا انواع دیگری از تشعشع هست که نمیتوانیم آن را ببینیم. این تشعشع نامرئی حاوی اطلاعاتی درباره اجرامی نظیر حفره سیاه است. اگر چه تلسکوپهای زمینی بخشی از این تشعشع را جمع میکنند، اما ستاره شناسان باید تجهیزاتشان را به بالای جو زمین بفرستند تا نامرئیترین تشعشعات را مطالعه کنند.
بر خلاف امواج رادیوییامواج مایکروویو نمیتوانند به لایههای تحتانی جو نفوذ کنند. همانند ماهوارهها ، تلسکوپهای مستقر در قلل کوهستانی نظیر مائوکیا در هاوایی و لاسیلا در شیلی میتوانند آنها را شناسایی کنند. امواج مایکروویو میتوانند به ستاره شناسان بگویند چه موادی در ابرها غباری و گازی در بین ستارگان وجود دارد. اتمهای هیدروژن امواج رادیویی را با چنان شدتی گسیل میدارند که برای آشکار شدن ساده آنها توسط رادیو تلسکوپها کافی است. فرکانس گسیل 1.42X109 سیکل بر ثانیه است و این فرکانس ، در مرکز نوار موجی قرار دارد که روشهای رادیویی بر روی آن اعمل میشوند.
وقتی بتوان دمایی به ماده نسبت داد و وقتی کوانتومهای جذبی و گسیلی کافی با این فرکانسها وجود داشته باشد، آنگاه توزیع انرژی تابشی حاصل از آن ماده که به فضا سرازیر میشود، شکل منحنی یک جسم سیاره را دارد. در امواج رادیویی با فرکانس پایین، انرژی زیادی در یک منحنی جسم سیاه وجود ندارد، مگر اینکه دما فوق العاده بالا باشد. به این دلیل بود که ستاره شناسان برای مدت مدیدی (تا اواخر دهه 1940 میلادی) گمان میکردند که تلاش در جهت مشاهده جهان بوسیله امواج رادیویی حتی اگر جو زمین در مقابل آن امواج ، شفاف باشد ارزشی ندارد. در نتیجه اکثر اکتشافات اساسی ستاره شناسی رادیویی ، از خارج رصدخانهها انجام میشد. کارل یانسگی در سال 1931 امواج رادیویی فضایی را کشف نمود. این امواج توسط تلسکوپهای رادیویی که همان آنتنهای بزرگ منحنی روبه آسمان هستند، دریافت میشوند. آنتن ، امواج رادیوئی را درست همانند متمرکز شدن نور توسط تلسکوپ انکساری متمرکز میکند. آنتنهای رادیویی میتوانند ابرهای گازی میان ستارگان را که در نور مرئی غیر قابل تشخیص هستند، شناسایی کنند.
ستارگان گرم از خود تشعشع ماوراء بنفش ساطع میکنند که معمولا جو زمین مانع رسیدن آن به زمین میشود. بنابراین همیشه تلسکوپهای ماوراء بنفش بر روی ماهوارهها نصب میشوند. بجای شیشه که این نوع تشعشع را جذب میکند با یک کانی به نام کوارتز آینههای تلسکوپ را میسازند. این آینهها پوشش مخصوصی دارند که میتوانند اشعه ماوراء بنفش را منعکس کنند.
جو زمین در مقابل پرتوهای ایکس کدر است. از این رو برای مشاهده پرتوهای ایکس دستگاههای آشکارساز باید در بالای جو باشند و باید توسط موشکها یا اقمار مصنوعی به آنجا برده شوند. این خواسته اجتناب ناپذیر، ستاره شناسی پرتو ایکس را از نظر مالی در وضعیتی قرار میدهد که با دیگر شاخههای جدیدا توسعه یافته ستاره شناسی تفاوت دارد. مطالعات فضایی درباره اشعه ایکس توسط ماهوارهها یا موشکها انجام میشود. زیرا تشعشع این اشعه نمیتواند از جو زمین بگذرد.
اشعه ایکس از گازهای فوق العاده گرم موجود در بقایای ابر نواختر و یا جفت ستارگانی که یکی از آنها کوتوله سفید و یا حفره سیاه است، حاصل میشود. بخاطر عبور اشعه ایکس از آینههای معمولی ، تلسکوپهای جمع کننده آنها از مجموعهای از آینههای کانونی و استوانهای استفاده میکنند که اشعه را با زاویهای حاده منعکس میکنند.
یکی از مهمترین پارامترهای یک جسم در جهان که برای محاسبه دیگر پارامترهای آن مورد محاسبه قرار میگیرد، فاصله آن از ما است. از روی فاصله اجسام میتوان به اطلاعاتی مهم و اساسی در مورد آنها رسید. از گذشتههای دور برای محاسبه فاصله اجرام آسمانی روشهایی ابداع شده بود. اما معمولا تمامی آنها در مورد اجرامی دورتر از سیارههای مریخ و مشتری جواب نمیدادند؛ زیرا دقت بسیار پایینی در ابزار اندازه گیری موجود بود. اما این روشها با گذر زمان پیشرفت کرد و روشهای جدیدی بوجود آمدند. در این مقاله به چهار نمونه از مهمترین روشهای اندازه گیری اشاره میکنیم.
کهکشان آندرومدا ، زن به زنجیر کشیده شده ، امراة المسلسله ، M31
مقدمه
یکی از زیباترین و معروفترین اجرام آسمان شب کهکشان آندرومدا است . برای اولین این کهکشان را عبدالرحمن صوفی اخترشناس ایرانی قرن چهارم به صورت لکهای ابر مانند ثبت کرد. اما ماهیت آن چندین قرن بعد آشکار شد. در سال 1924 ادوین هابل با استفاده از تلسکوپ 2.5 متری مونت ویلسون متوجه شد که این لکه ابر مانند متعلق به کهکشان راه شیری نیست و خود یک کهکشان دیگری است . M31 از همسایههای کهکشان ماست و در حدود 2.9 میلیون سال نوری با ما فاصله دارد.
در شبی تاریک و صاف ، ستارگان چنان میدرخشند که گویی میتوان با دست آنها را لمس کرد. در واقع بیشتر ستارگان قابل دید برای چشم غیر مسلح ، در محدوده یک هزار سال نوری واقع هستند. گذشته از ستارگان چشمک زن ، نواری مه مانند و کم نور در سرتاسر آسمان کشیده شده است که به آن راه شیری میگوییم. این مه حفره فام ، دهها هزار سال نوری با ما فاصله دارد. با دوربین دو چشمی یا تلسکوپ کوچک ، به صورت اجتماع انبوهی از هزاران هزار ستاره کم نور دیده میشود. گرچه این ستارگان بسیار دور دست هستند، ولی مجموع نور آنها را میتوان با چشم دید.
کهکشان به مجموعه ستارگان ، گاز و غبار گفته می شود که با نیروی جاذبه کنار هم نگاه داشته شدهاند. کوچکترین کهکشانها دارای عرضی برابر با چند صد سال نوری ، شامل حدود 100000 میلیارد سال ستاره هستند. بزرگترین کهکشانها تا 3 میلیون سال نوری عرض دارند و شامل بیش از 1000 میلیارد ستاره هستند.
اشکال کهکشانها بر اساس شیوهای طبقه بندی میشود که طبق شیوه طبقه بندی ستاره شناس آمریکایی ، ادوین هابل (1953- 1986) ، شکل یافته است. در مورد تکامل کهکشانها اطلاعات قطعی کمی در دست است. تنها مطلب مورد اطمینان این است که کهکشانها میلیاردها سال پیش به شکل تودهای از ابرهای گازی و غباری بوجود آمدند.
هزاران سال بود که مطالعه ستارگان فقط از راه چشم انجام میگرفت. خوشبختانه ، عدسی سازان آلمانی در اوایل قرن هفدهم میلادی (قرن یازدهم شمسی) تلسکوپ را اختراع کردند. آنها دریافتند که با ترکیب دو عدسی میتوان اجسام دور دست را درشتتر نشان داد. گالیله ، دانشمند ایتالیایی ، تلسکوپ را در اخترشناسی بکار برد و توانست چندین کشف مهم انجام دهد. او چهارمین سیاره (مشتری) را کشف کرد و همچنین نشان داد که راه شیری از میلیونها ستاره کم نور تشکیل یافته است.
ستاره شناسان اکثر مطالعات مفصل فضایی خود را از طریق رصدخانهها انجام میدهند. محل رصدخانه یکی از مهمترین خصوصیات آن است زیرا تلسکوپها باید دور از نور شهرها مستقر شوند تا نور ضعیف ستارگان تحت شعاع قرار نگیرد. رصدخانهها اغلب در کنار اقیانوس ساخته میشوند، زیرا هوای آنجا ثابتتر است و ستارگان کمتر سوسو میزنند، در نتیجه تصاویر شفافتری بدست میآیند.
در آنجا تلسکوپها ، نوری را که از سیارهها ، ستارگان و کهکشانهای دور دست میرسد، جمع میکنند. رصدخانه ، ساختمان ویژهای به شکل گنبد دارد تا تلسکوپها را از باد ، باران و برف حفظ کند. در گنبد رصدخانه دریچهای هست که از راه آن ، تلسکوپ را متوجه آسمان میکنند. در یک رصدخانه بزرگ ، چندین تلسکوپ بکار گرفته میشود، تا هر کدام به شیوهای مخصوص مورد استفاده اخترشناسان قرار گیرند.
شکل گیری منظومه شمسی حدود 5 میلیارد سال پیش ، از ابری متشکل از گاز و غبار بین ستارهای ، آغاز گردید. جاذبه باعث انقباض ابر شده و کره متراکمی از گاز در مرکز ابر بوجود آورد. جاذبه همچنین باعث دوران هر چه سریعتر ابر شد. هنگام دوران، مواد موجود در ابر، پهن شده و حلقه ای به وجود آمد که نواحی متراکم مرکزی را در بر می گرفت. سرانجام در این ناحیه متراکم ، گرمای لازم برای وقوع واکنشهای هستهای فراهم گشت و بدین ترتیب ، ستاره خورشید بوجود آمد. اعضای کوچکتر منظومه شمسی از مواد موجود در این حلقه بوجود آمدند. این اعضاء عبارتند از سیارات ، سیارکها و ستاره دنباله دار.
تلسکوپ فضایی هابل (HST) از بسیاری جهات توانمندترین تلسکوپ اپتیکی است که تا کنون ساخته شده است. این تلسکوپ بزرگترین تلسکوپ نیست، آینه اصلی آن با قطر 2.4 متر در مقایسه با تلسکوپ کک در هاوایی که 10 متر قطر دارد کوچکتر است. ولی این تلسکوپ ، که در مداری به فاصله 500 کیلومتری سطح زمین قرار دارد، از اثرات مختل کننده جو زمین به دور است. این امر امکان میدهد تا جزئیات دقیقتری نسبت به تلسکوپهای مستقر در زمین دیده شوند و نیز طول موجهایی مثل فرابنفش که به سطح زمین نمیرسند قابل مشاده باشند.
تمامی جهان ما محدود به یک هسته بود. به عنوان یک شگفتی ، باید دانست که این لحظه قبل از خلقت است، وقتی که زمان و فضا وجود نداشت. با توجه به فلسفه انتظام گیتی که جهان ما را توصیف میکند، یک انفجار غیر قابل توصیف ، با ترلیون درجه حرارات ، بسیار شدید ، نه تنها باعث تشکیل ذرات درون مولکولی بنیادی و در نتیجه ماده و انرژی شد؛ بلکه فضا و زمان را هم بوجود آورد. نظریه پردازان این فلسفه با توجه به مشاهدات همکاران منجم خود، توانستند توالی زمانی حوادث را که انفجار بزرگ نامگذاری شد، معین کنند.
در طول زندگی انسان ، ستارگان بیشمار راه شیری عملا بدون تغییر به نظر میرسند. گاهی یک نواختر (ستارهای که بطور ناگهانی و انفجاری مقادیری عظیم انرژی از خود آزاد میکند) ، ناگهان ظاهر آشنای یک صورت فلکی را به مدت چند هفته عوض میکند و دوباره کم نورتر میشود. منظره زیبایی که یک ابر نواختر در آسمان پدید میآورد، بسیار نادر است. ستارگان نیز در نهایت تغییر میکنند و هیچ کدام تا ابد پایدار نمیمانند. ستاره ، هنگامی که انبار عظیم سوخت هستهای آن به پایان برسد، میمیرد. ستارگان بسیار جوان هنوز در میان گازهایی که از آن شکل میگیرند، پنهان هستند.
تابش هاوكينگ يك فر آيند نظري است كه بر اساس آن سياهچاله ها ممكن است به هيچ ، تبخير شوند . از آنجا كه شواهد تجربي براي اثبات اين موضوع وجود ندارد وابهامات جدي در مورد پايه هاي نظري اين فرآيند وجود دارد ،........
از زمانی که بشر از خود و از جهانی که در ان سکنی دارد اگاه شده است اسمان را با ترس و شگفتی منبع جذبه ای پایدار و افسون کننده دانسته است.ترس و شگفتی مطالعه و علم را سبب می شود. بشر که بی وقفه در تلاش فائق امدن بر جهل و حل اسرار بود سرانجام علم نجوم را پدید اورد.
نجوم علم مواضع حرکات ساختمان ها سرگذشت ها و سرنوشت های اجرام اسمانی است نجوم در سیر تحول خود به عنوان یک علم بسیاری از قوانین بنیادی حاکم بر این اجرام را کشف کرده است. اما در ماهیت پژوهش علمی است که کار ان هرگز پایان نپذیرد و در اینجا چون علوم دیگر تلاس های بسیار به جا مانده است که باید انجام شود.
اگر در یک شب صاف با چشم غیر مسلح به آسمان بنگریم تعدادزیادی ستاره، سیاره، ماه، ماهواره را مشاهده می کنیم، حالا فرض کنیم با یک تلسکوپ کوچک در حال مشاهده آسمان هستیم، در این حالت ممکن است چند خوشه ستاره ای، تعدادی سحابی یا اجرام آسمانی دیگر را ببینیم، بعد از این که با چشم غیر مسلح و تلسکوپ کوچک آسمان را مناظره کردیم با یک رادیو تلسکوپ عظیم در نیومکزیکو (VLA) یا در کالیفرنیا به رصد آسمان می پردازیم در این صورت سطح ماه یا سیارات دیگر نزدیک زمین، غول سرخ، کوتوله سفید یا یک کوازار را می بینیم به وسیله عکس های که تلسکوپ های فضایی یا فضا پیماهای بدون سرنشین از ابرنواختران، خوشه های کهکشانی، سیارات، کهکشانها یا سحابی های دور دست، شهاب سنگ ها، ستاره دنباله دار و چیزهای دیگر در اختیار ما گذاشته اند درباره آنها اطلاعاتی را کسب می کنیم اما اجرام آسمانی هستند که باهیچ وسیله ای قابل رویت نیستند مگر ...
پايدار و جاودانه! اينها شايد از اولين صفاتي باشند كه هر روز با ديدن خورشيد به ذهن ما خطور كند. البته تقريبا بعيد است كه در يك عصر آفتابي، هنگام لذت بردن از گرماي خورشيد، به منشاء پيدايش آن فكر كنيد؛ اما شايد اين مطلب كه خورشيد هميشه به اين شكل نبوده و نخواهد ماند، دور از ذهن نباشد. در حالي كه نزديكي اين ستاره به زمين، آن را بسيار خاص جلوه مي دهد، آسمان شب پر است از ستارگاني كه بعضي از آنها شبيه به خورشيد ما و برخي ديگر بزرگتر و درخشان تر يا كوچكتر و كم نور ترند. ستارگاني كه شايد تعداد زيادي از آنها داراي منظومه ي سياره اي باشند...
با کشف آثار برخوردی سیارکی در ژرفای اقیانوس هند که عمرش به 65 میلیون سال پیش میرسد، بهنظر میرسد دایناسورها بر اثر برخورد دو سیارک غولپیکر به فاصله سیصدهزار سال و همزمان با اوج فورانهای آتشفشانی زمین منقرض شدهاند.
متن زیر خلاصه مقاله پروفسور« سر مارتین ریس » یکی از پیشگامان کیهان شناسی در جهان است. وی استاد تحقیقات انجمن سلطنتی در دانشگاه کمبریج و دارای عنوان اخترشناس سلطنتی است. در عین حال وی عضو انجمن سلطنتی، آکادمی ملی علوم ایالات متحده و آکادمی علوم روسیه است. وی ضمن مشارکت با چندین همکار بین المللی ایده های بسیار مهمی در مورد سیاهچاله ها، تشکیل کهکشان ها و اخترفیزیک انرژی بالا داشته است
منجمان از کشف 32 سیاره تازه ورای منظومه شمسی خبر داده اند. 
یک هفته پس از انتشار خبر کشف حلقهای جدید و بسیار بزرگ در اطراف سیاره زحل، تصاویر منتشرشده از این حقله ابهاماتی را درمورد منشا این حلقه مطرح کرده است.
مانور مشترک ناسا و نیروی هوایی آمریکا که پارسال با عنوان «هشدار: سیارک اینوکولاتوس با زمین برخورد میکند » برگزار شد، نشان داد هیچ آمادگیای برای مقابله با شرایط بحرانی برخورد قریبالوقوع سیارکها با زمین وجود ندارد.
از وقتی کشف سیارات فراخورشیدی آغاز شد، انسان توانست به چشماندازهای وسیعتری در عالم نظر بیندازد. این جستجو هدفش یافتن دنیاهای دیگر بود؛ سیاراتی که دور خورشیدهایی غیر از خورشید زمین میچرخند و ممکن است در برخی از آنها حیات شکل گرفته شده باشد. 
شکل گیری منظومه شمسی حدود 5 میلیارد سال پیش ، از ابری متشکل از 
روز با ديدن خورشيد به ذهن ما خطور كند. البته تقريبا بعيد است كه در يك عصر آفتابي، هنگام لذت بردن از گرماي خورشيد، به منشاء پيدايش آن فكر كنيد؛ اما شايد اين مطلب كه خورشيد هميشه به اين شكل نبوده و نخواهد ماند، دور از ذهن نباشد. در حالي كه نزديكي اين ستاره به زمين، آن را بسيار خاص جلوه مي دهد، آسمان شب پر است از ستارگاني كه بعضي از آنها شبيه به خورشيد ما و برخي ديگر بزرگتر و درخشان تر يا كوچكتر و كم نور ترند. ستارگاني كه شايد تعداد زيادي از آنها داراي منظومه ي سياره اي باشند...
