به گزارش ايسنا، آژانس فضايي آمريكا عصر جمعه به وقت ايران به عنوان بخشي از برنامه اي كه براي يافتن آب در كره ماه است، سفينه فضايي خود را به سطح كره ماه كوبيد.

ابتدا، قسمت فوقاني يك راكت به وزن 2 هزار و 200 كيلو گرم با سرعتي تقريبا دو برابر سرعت گلوله به داخل حفره اي در قطب جنوبي كره ماه كوبيده شده و ذرات و خرده هاي موجود در داخل اين حفره بر فراز سطح ماه پخش شد.

اين ذرات و خرده ها كه وزن آن نزديك به 350 تن است تا ارتفاع 10 كيلومتري پخش شده است.

شدت برخورد اين راكت با سطح ماه تا حدي است كه سبب شد حفره ديگري به پهناي 20 متر و عمق تقريبي 4 متر ايجاد شود.

سفينه LCROSS پس از اصابت اين راكت و بررسي غبارهاي ناشي از آن با دستگاه هاي علمي خود و فرستادن يافته هاي علمي‌اش به كره زمين خود به سطح كره ماه برخورد كرد.

كاوشگر LCROSS پنج دوربين و چهار وسيله براي جمع آوري آب داشت.

سفينه هايي هم كه به دور كره زمين مي گردند، از جمله تلسكوپ فضايي هابل، نيز براي مشاهده و ثبت اين برنامه آماده شده بودند.

نتيجه اين آزمايش ها به زودي معلوم خواهد شد.

خاك كره ماه از هر صحرايي در كره زمين خشك تر است ولي چندين سفينه فضايي كه در مدار كره ماه مي چرخند، نشانه هايي از امكان وجود آب به صورت منجمد، به دست داده اند.

وجود آب در كره ماه براي كشفيات آينده بشر يك منبع حياتي است.

جاناتان آمورس، خبرنگار بي بي سي در امور علمي مي گويد چنانچه وجود آب منجمد در قطب هاي كره ماه ثابت شود، فضانوردان قادر خواهند بود از اين آب نوشيده و براي سوخت راكت از آن استفاده كنند.

در اين صورت حتي فرضيه انتقال اين آب از كره ماه به كره زمين نيز مطرح خواهد بود.

چنانچه نشانه اي از وجود آب در كره ماه به دست نيايد، در آن صورت ناسا، ممكن است در برنامه هاي كنوني خود براي ايجاد پايگاه هايي در كره ماه تجديد نظر كند.

هزينه اجراي برنامه كنوني 70 ميليون دلار تمام شده است.

وجود آب منجمد در حفره هايي در قطب هاي كره ماه قبلا توسط دانشمندان امري مسلم شناخته شده بود ولي هرگز تاييد نشده بود.

ناسا اعلام كرد: اين دو سفينه فضايي به قطب جنوب ماه برخورد كرند.

وسايل و ابزار موجود در اين سفينه‌ها برخورد يك راكت بزرگ خالي به سطح ماه را تاييد كرده و تصاويري از سطح ماه چهار دقيقه پس از اولين برخورد ارسال شده است.

«گري هائوتالوما»، سخنگوي آژانس هوافضاي آمريكا در عين حال گفت: بسياري از مردم پيش از طلوع خورشيد از خواب برخاسته و خود را براي ديدن بقاياي «گريفيث آبزروتيوري» در آسمان لس آنجلس ‌آماده كرده بودند اما در كامل تعجب به جز خودشان چيزي ديگري نيافتند.

يك استاد دانشگاه هم اين نمايش بي نقص را «مايوس كننده» خواند و گفت: اميدوار بودم پس از برخاستن از خواب شاهد يك نور يا يك تشعشع قوي باشم.

اولين و قوي ترين برخورد تصور مي شد به قدرت و عظمت انفجار 5/1 تن TNT‌باشد كه اين امر صورت نگرفت. دومين برخورد هم تنها يك سوم قدرت اولي را داشت.

ارسال :امير حسين ستوده بيدختي

منبع درمتن ذكر شده

نقل از:http://oonieknafar.blogfa.com

به نقل از : شبکه فیزیک هوپا