دانشمندان در كريستالهاي آتشفشانياي كه از ماه به زمين آورده شدهاند، مقداركمي آب يافتهاند. اين ذرات ظاهرا به لايههاي دروني ماه تعلق دارند. اين گمان قوت گرفته كه بر روي كره ماه ممكن است ذخاير بزرگتري از آب موجود باشد.
در تلاشهاي تاكنوني براي يافتن آب بر روي اجرام آسماني منظومه شمسي، هيچگاه ماه آدرس اول نبوده است. با وجود اين كه همواره ترديدهايي در مورد وجود يخ در قطبهاي تنها قمر زمين وجود داشته، اما دانشمندان تا كنون بيشتر بر روي مريخ يا قمرهاي اروپا به دنبال آب بودند. حال محققان آمريكايي بر روي كريستالهاي آوردهشده از كره ماه ذرات آب كشف كردهاند.
اين كريستالها در مأموريت سپتامبر ۱۹۷۱ "آپولو ۱۵" به زمين آورده شده بودند. اكنون دانشمندان با استفاده از آزمايشهاي نانو اجرام مورد نظر را دقيقتر بررسي كردهاند. در اين آزمايشها، قطعه مورد آزمايش با ذرات باردار هدف قرار ميگيرد. اين بمباران ذرات ديگر جرم مورد آزمايش را آزاد ميكند. ذرات آزادشده با رصدگرهاي بسيار قوي شناسايي ميشوند. در اين روش ذرات و حجمهاي بسيار ريز و اندك نيز شناسايي ميشوند.
در قطعات آوردهشده از ماه تركيبات ديگري همچون گوگرد و كربن نيز كشف شدهاند. اين قطعات به دليل فعاليتهاي آتشفشانياي به وجود آمدهاند كه بيش از سه ميليارد سال پيش به وقوع پيوستهاند. دانشمندان گمان ميكنند كه بيش از ۹۵ درصد آب موجود در گدازههاي آتشفشاني در هنگام فوران بخار شده است. بر اساس محاسبات محققان، قطعات آوردهشده پيش از فوران حدود ۷۵۰ ppm (ذره در ميليون ذره) آب داشتهاند. اين همان مقدار آبي است كه در گدازههاي بسيار قديمي زمين كشف شده است.
به گفته يكي از محققان بنياد پژوهشي واشنگتن، «كشف جديد، اين نظريهي اعجابانگيز را قوت ميبخشد كه لايههاي دور ماه نيز به اندازه لايههاي سنگي سطح زمين آب دارند».
آب ماه از كجا آمده است؟
دانشمندان گمان ميكنند كه ذخاير آب بيشتري در قطبهاي ماه و لايههاي دروني اين قمر وجود دارند. بر اساس نظريه تاكنون موجود، ماه ۵/ ۴ ميليارد سال قبل بر اثر برخورد زمين با جرمي بزرگ، از سياره ما جدا شده است. تا كنون گمان ميشد كه بر اثر اين برخورد، آب موجود بخار شده باشد. با پيدا شدن آب بايد اكنون بخشهايي از اين نظريه دوباره بررسي شود.
دانشمندان در مورد آب موجود در ماه دو گمان دارند: يا تمام آب موجود بر روي "تكهي زمين" بر اثر برخورد يادشده بخار نشده است، يا آب موجود در ماه، در كمتر از ۱۰۰ ميليون سال پس از برخورد بزرگ، از طريق ديگر اجرام آسماني به ماه رسيده است.
اين كه آيا آب پس از فورانهاي آتشفشاني، در دهانههاي كوههاي آتشفشاني قطبهاي ماه و دور از نور جمع شده باشد را، دانشمندان ناسا در مأموريتهاي بعدي بررسي خواهند كرد.
ارسال :امير حسين ستوده بيدختي
منبع درمتن ذكر شده
نقل از:http://oonieknafar.blogfa.com
به نقل از : شبکه فیزیک هوپا
